Stichting Vrienden van de Koninklijke Marine

Doelstelling

© Vrienden van de Koninklijke Marine.

Vrijwilligers

Ex Hr. Ms. Hoogeveen

Donateurs

Nieuws

Contact

Update: 13-05-2017

Donateurs

Dokkumklasse.

De Dokkumklasse schepen zijn in de jaren '50 gebouwd met steun van de Amerikaanse overheid. De bouw was een onderdeel van het op 2 augustus 1949 ingediende herziene plan Van Holthe. Dit plan voorzag in de aanschaf van in totaal 68 mijnenvegers. Het plan werd gerealiseerd van 1954 tot 1962.

Ontwerp

Het ontwerp van de Dokkumklasse, die ook wel de WU-klasse wordt genoemd, was gebaseerd op standaard stafeisen opgesteld in West-Europese Unie verband. Door deze stafeisen zijn er in veel landen schepen gebouwd van de WU-klasse, waaronder toenmalig West-Duitsland, Engeland en Frankrijk. Deze schepen vertonen dan ook zeker gelijkenis met de Dokkum en Wildervankklasse.

De schepen zijn gebouwd van hout, over aluminium spanten. Dit is gedaan om het schip a-magnetisch te maken. Ook zijn in het schip zo veel mogelijk a-magnetische materialen verwerkt.

Op het aluminium skelet, wat hoofdzakelijk is geklonken, is een dubbele huid aangebracht met een tussenlaag van in Aspro gedrenkt linnen. De buitenhuid is teak, de binnenhuid van mahonie en de dekken zijn van Redwood of teak en het achterdek van Peroba de Campos. De dekhuizen zijn van aluminium met oorspronkelijk een open brug, welke in de zeventiger jaren is vervangen door een dichte brug.

Uit deze klasse werden vier schepen verbouwd tot mijnenjager en drie anderen tot duikvaartuig. Voor de namen van deze schepen is gekozen voor de namen van middelgrote- en kleinere Nederlandse gemeenten.

Bekostiging

De schepen van de Dokkum-klasse zijn vrijwel identiek aan die van de Wildervank-klasse. Het grootste verschil tussen deze laatste en de Dokkum-klasse is de bekostiging. De Dokkum-klasse is betaald door de Amerikaanse overheid terwijl de Wildervankklasse voor rekening van de Nederlandse regering is gebouwd. Deze regeling is gedaaan voor gemeenschappelijke defensie als onderdeel van het MDAP. Ook is er een verschil in de machinekamer; de Dokkumklasse beschikt over MAN motoren, de Wildervank klasse beschikte over Werkspoor motoren. Deze klasse is eerder uit de vaart genomen vanwege een grotere kans op carter-explosies (zonder aanwijsbare oorzaak)

Levensloop

In het begin van de jaren zestig werden vijf vaartuigen (3 Dokkum, 2 Wildervank) verbouwd tot duikvaartuig: een moederschip voor duikers. Later in de jaren zestig werden er nog eens vier (Dokkum klasse) verbvouwd tot mijnenjager. Vanaf het eind van de jaren zeventig begon men met het uit dienst stellen van de schepen. Eerst alleen van de Wildervank klasse, later ook van de Dokkum klasse. Bij de ingebruikname van de mijnenjagers van de Alkmaar-klasse werden de jagers en duikvaartuigen van de Dokkum klasse overbodig. Een aantal mijnenvegers is nog tot in de jaren negentig in gebruik gebleven.

Van de Dokkumklasse zijn 3 schepen in dienst bij het Zeekadetkorps: de ex-M830 Sittard, de ex-M823 Naarden en de ex-M806 Roermond. De Sittard en de Naarden zijn allebei volledig operabel, de Roermond niet. Op de machine kamer na is deze volledig operabel. Op dit moment is men druk bezig om dit ook weer op gang te krijgen.

De ex M827 Hoogeveen is bezit van de VVKM.

 

Bron: Wikipedia

 

Overdracht van Hr. Ms. Woerden.

Hr. Ms. Dokkum.

 De open brug aan boord van de Hr. Ms. Naaldwijk.

Hr. Ms. Staphorst als mijnenjager.